ငါကေကာင္းပါတယ္ သူကသာ........

         လူဆိုတာအေနအထား တစ္ခုစီေတာ႔ရွိၾကတဲ႔ သူေတြခ်ည္းပါဘဲ၊ အေနအထားဆိုတာကလဲ လူမႈ႔ေရး ပညာေရး ရာထူဂုဏ္သိ္န္ စည္းစိမ္..စသည္ျဖင္႔ေပါ႔ေလ၊ ရွိခဲ႔ျပီလား အေနအထားကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ယခုလက္ရွိအေနအထားကိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္႔အေနအထားကို ကိုယ္ထင္သာထင္ျပီး ထင္မာနတံတိုင္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုဝိုင္းခတ္လိုက္ျပီဆိုလွ်င္ မလြတ္လပ္ေတာ႔ဘူးေပါ႔၊ ပါတ္ဝန္းက်င္နဲ႔လညး္ကင္းကြာသြားတတ္တယ္၊ မကင္းျပန္လညး္ အဆင္ေျပမႈ႔ နည္းလာတက္တယ္။ အဆင္ေျပမႈ႔နည္းလာတဲ႔အခါ ကိုယ္တိုင္ကလညး္ ပတ္ဝန္းက်င္အေပၚမွာ ဆက္ဆံေရးက်ဲလာေတာ႔ ပါတ္ဝန္းက်င္ကလည္း ကိုယ္႔အေပၚမွာ ေရွာင္ဖယ္လာျပီေပါ႔၊ ဒိီေနရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာတာကိုသတိရမိတယ္၊ “ေက်ာငး္သူေက်ာင္းသားဆိုတာ ေက်ာင္းကသင္ေပးလိုက္တဲ႔ ပညာေလးနဲ႔ မလုံေလာက္ဘူး၊ ဘဝတကၠသိုလ္ဆိုတဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ဆက္လက္ျပီးမ်က္စိဖြင္႔ နားစြင္႔ျပီးအစြမ္းကုန္ေလ႔လာလိုက္စားဘို႔လိုေသးတယ္” ဆိုတဲ႔စကားလိုပါဘဲ။
ပါတ္ဝန္းက်င္နဲ႔ တျဖည္းျဖည္းကင္းေဝးလာျပီဆိုရင္ ဘဝတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ကိုယ္႔ပါတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္းဆီက ရရွိႏိုင္တဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳ ဗဟုသုတ မွန္သမၽွေတြဟာ ပါတ္ဝန္းက်င္ႏွင္႔ ကင္းးေဝးေနသမွ် မရႏိုင္ေတာ႔ပါ၊ ဘယ္အရပ္ဘယ္ေဒသ ဘယ္ေနရာမွာဘဲေရာက္ေရာက္ ဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႔ေတြ႔ ကိုယ္စိတ္ထဲက ကိုယ္ဆက္ဆံေနတဲ႔သူကုိ
မေကာင္းဘူးလို႔ထင္ခဲ႔ရင္ ကင္းေအာင္ေနလိုက္ပါ၊
မကင္းႏုိင္ဘူးဆိုရင္လညး္ ေကာငး္ေအာင္ေနလိုက္ပါ။
သူသူငါငါ လူသားမွန္သမွ်ဟာ အတၱလူသားေတြပီပီ ကိုယ္႔ဘက္ကိုအေလးေပးတဲ႔ အေတြးမ်ားစြာျဖစ္တက္ပါတယ္၊ ငါကေကာငး္ပါတယ္ သူကသာ….ဆိုတဲ႔ အေတြးရွိေနသမွ် စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္ဆိုတဲ႔ ကိုယ္႔ဘဝတကယ္စိတ္မခ်ရေသးပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ကိုယ္႔က သူအေပၚဘယ္ႏွစ္ခါေကာငး္ျပီးျပီလည္း သူ႔အေပၚေကာင္းခဲ႔ပါတယ္ဆိုတုန္းကေရာ တစ္သက္လုံးအတြက္ ဘာမွေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မထားဘဲနဲ႔ ေကာင္းခဲ႔ရဲ႔လား ေမ်ွာ္လင္႔ခ်က္ဆိုတာကလညး္ ပစၥည္းဥစၥာအေနနဲ႔ မဟုတ္ေတာင္ ရုပ္တရက္ေတြ႔ၾကတဲ႔အခါမွာ ကိုယ္႔ကိုလူထဲကလူ တမူထူးျခားျပီး ႏႈတ္ဆက္ခံ အျပဳစုခံခ်င္တာကအစ….ေျပာရရင္ေတာ႔အမ်ားၾကီးေပါ႔။
တုန္႔ျပန္မႈ႔မွန္သမွ် ေတာင္႔တတဲ႔စိတ္မကင္းရင္ ရင္ထဲမွာမရွင္ဘူး၊ ေမ်ွာ္လင္႔ခ်က္ကင္းကင္းနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ ရွင္းရွင္းေကာင္းႏုိင္ တဲ႔တေန႔ေရာက္လာတဲ႔အခါ ငါကေကာင္းပါတယ္ သူကသာ…..ဆိုတဲ႔အေတြးေ၀းျပီးေတာ႔ ၊ သူကေကာင္းပါတယ္ ငါကသာ ဆိုတဲ႔အေတြးမ်ဳိးတိုးလာျပီဆိုရင္ တစ္ဆင္႔တက္လာတာပါဘဲ။
ဘာေၾကာင္႔တဆင္႔တက္လာတာလညး္လို႔ေျပာရရင္
ေတြ႔ၾကံဳလာတဲ႔ ျပႆနာတခုအေပၚမွာ လူယုတ္မာသည္ သူတပါးေပၚအျပစ္တင္၏။
သူေတာ္ေကာင္းသသည္ မိမိကိုသာ အျပစ္တင္၏၊
သူေတာ္ေကာင္းစစ္စစ္ၾကးိတိုမွာမူ မိမိသူတပါး ႏွစ္ဦးသားအေပၚမွာ အျပစ္မတင္ အျပစ္မျမင္ၾကေတာ႔ေပ။
ဘာေၾကာင္႔လည္းဆိုေတာ႔ အေကာင္းအဆိုးမွန္သမွ်ဟာ အေၾကာငး္အက်ဳိးနဲ႔စျပီး အေၾကာင္းအက်ဳိးနဲ႔ အဆုံးသက္တာဘဲလို႔ ဆက္ဆံတာကို လက္ခံသြားၾကလို႔ေပါ႔၊
အဲဒီေတာ႔ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ မိမိရရွိထားတဲ႔အေနအထားကိုေလွကားတစ္သဖြယ္ အသုံးခ်ရမွာပါ၊ ေလွကားဆိုတာ အေပၚကိုျမင္႔သထက္ျမင္႔ေအာင္ တက္တဲ႔ေနရာမွာ အသုံးခ်ခံပစၥည္းျဖစ္သလို မိမိတို႔ကလညး္ ရရွိထားတဲ႔လူ႔ဘဝ၊ သင္ယူထားတဲ႔ ပညာ၊ ရွာေဖြထားတဲ႔ စည္းစိမ္နဲ႔ ရာထူးဂုဏ္သိမ္အေပၚမွာ အေျခခံျပီး အေနၾကပ္မဲ႔ ေဘာင္ခတ္တာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲနဲ႔ အေနအထားကို ေလွခါးထစ္သဖြယ္ သေဘာထားျပီး စိတ္ဓါက္ျမင္႔ရင္ ျမင္႔သေလာက္ ခရီးေပါက္ႏို္င္တဲ႔ အခြင္႔အလမ္း သင္႔လက္တကမ္း ရွိေနျပီဆိုမွျဖင္႔….
ငါကေကာင္းပါတယ္ သူကသာ…..လို႔ေတြးေနမည္႔အစား
သူကေကာင္းပါတယ္ ငါကသာ…..ဆိုတဲ႔အေတြး ေနရာေလးမ်ားေပးလိုက္ရင္……